Hoe hypnose mijn leven veranderde: een waar verhaal
Paarden zijn al mijn hele leven een groot deel van wie ik ben. Ik heb jaren op maneges gewerkt, paarden ingereden en ze klaargemaakt voor wedstrijden. Het was geen hobby, het was gewoon mijn leven.
Na de geboorte van mijn eerste zoontje veranderde er iets. Ik kon ineens niet meer op een paard stappen zonder dat mijn lijf in paniek schoot. Iets wat ik altijd zo vanzelfsprekend vond, voelde opeens onmogelijk.
Dit is het verhaal van hoe dat veranderde, en eerlijk gezegd ook van hoe sceptisch ik was dat het überhaupt kon veranderen.
- Persoonlijk contact
- 85% slagingspercentage
Hoe het begon
Na de zwangerschap was ik klaar om weer te gaan rijden. Ik miste de paarden. Dus ik klom erop, zoals ik dat al honderden keren gedaan had.
En toen sloeg mijn lijf op hol. Hartslag omhoog, handen klam, alles in me schreeuwde dat ik eraf moest. Niet een beetje nerveus maar gewoon pure paniek, waar die ook vandaan kwam.
Ik begreep er niks van. Ik ken paarden. Ik weet hoe ze werken, hoe ze reageren, wat ze nodig hebben. En nu stond ik er als een beginner naast te trillen.
Zes maanden lang
Het bleef zo. Elke keer dat ik probeerde te rijden, dezelfde reactie. Op een gegeven moment stopte ik met proberen. Steeds een reden bedenken waarom het "vandaag niet uitkwam" is een stuk makkelijker dan steeds gefrustreerd terugrijden naar huis.
Zes maanden lang durfde ik niet meer op een paard. Ik had geen idee wat er met me aan de hand was, en dat maakte het eigenlijk nog frustrerender dan de angst zelf.
- Komt dit omdat ik nu een kind heb? Ben ik ineens voorzichtiger?
- Is er iets gebeurd tijdens de zwangerschap dat ik niet doorhad?
- Gaat dit ooit nog weg, of moet ik dit accepteren?
Hypnose? ik was er echt niet van overtuigd
Op een avond begon ik te googelen. Niet met heel hoge verwachtingen, meer uit frustratie. En ik kwam hypnose tegen.
Eerlijk gezegd lachte ik er een beetje om. Hypnose? Dat is toch voor op de televisie, met een hypnotiseur die mensen dingen laat doen die ze normaal nooit zouden doen?
Maar goed. Ik had het ook niet meer naar mijn zin zo. Ik nam contact op, maakte een afspraak, en reed er naartoe met een gezonde dosis scepsis en een klein beetje hoop.
Wat er in de sessie gebeurde
Ik verwachtte eerlijk gezegd niet veel. Een beetje ademhalen, misschien wat praten, en dan naar huis.
Maar het begon anders. Ze nam gewoon de tijd om te vragen wat er speelde. Wanneer precies de angst was begonnen, hoe het voelde, wat ik miste. Geen checklist maar gewoon een gesprek.
Daarna begon de hypnose. En dat was ook niet wat ik me erbij voorstelde. Ik werd niet "in hypnose gebracht" alsof ik uitgeschakeld werd. Ik was gewoon heel ontspannen, maar volledig bewust van wat er om me heen gebeurde.
Ze werkte met beelden. Ze liet me zien hoe ik kalm op een paard zat, hoe mijn lijf ontspannen was, hoe het paard dat voelde.
Ik weet niet goed hoe ik het moet omschrijven. Het was vreemd, maar niet onprettig. Ik reed naar huis zonder te weten wat ik ervan moest denken.
De dagen erna
Ik wachtte twee dagen voor ik naar de manege ging. Deels omdat ik het spannend vond, deels omdat ik bang was om teleurgesteld te worden op een moment dat ik er klaar voor was.
Maar uiteindelijk moest ik het gewoon proberen.
Terug op het paard
Ik was zenuwachtig. Dat was ik ook gewoon eerlijk tegen mezelf. Maar ik klom erop.
En het voelde anders. Niet spectaculair anders, niet alsof er ineens een knop was omgegaan, maar de paniek die normaal onmiddellijk opkwam, bleef uit.
Ik weet dat paarden alles oppikken. Als jij gespannen bent, wordt het paard dat ook. Op een gegeven moment maakte mijn paard een vreugdesprong, dat soort beweging waarvoor ik de afgelopen maanden compleet dicht zou klappen.
Ik schoot in de lach.
Niet omdat ik dacht "wow, het werkte!" Gewoon omdat het grappig was. Die reactie, die lach in plaats van paniek, dat zei me genoeg.
Niet alles is meteen opgelost
Ik wil hier niet van maken alsof het na één sessie klaar was en ik nooit meer ergens last van had. Zo werkt het niet. Maar die ochtend op de manege was het eerste moment in zes maanden dat ik weer gewoon reed, zonder dat mijn hoofd me dwars zat.
Dat was genoeg om te weten dat er iets was veranderd.
Wat me dit leerde over angst
Ik ben hypnotherapeut. Ik werk elke dag met mensen die ergens last van hebben die ze zelf niet begrijpen, die ze niet weg kunnen denken, en waar ze ook niet omheen kunnen werken hoe hard ze ook hun best doen.
Maar ik heb dit nu ook zelf ervaren. En dat maakt een verschil, niet alleen in hoe ik mijn vak uitoefen, maar in hoe ik erover praat.
Wat ik leerde, of eigenlijk bevestigd zag, is dit:
- Angst volgt geen logica. Je kunt weten dat er geen gevaar is en toch bang zijn. Dat is niet zwak, dat is hoe je zenuwstelsel werkt. Praten over waarom iets niet gevaarlijk is, helpt dan maar beperkt.
- Verandering hoeft niet lang te duren. Ik had er ook op kunnen wachten dat het vanzelf overging, of jaren kunnen doorwerken aan hetzelfde patroon. Soms is er een kortere weg.
- Scepsis is prima. Ik was sceptisch, en dat hield me niet tegen. Je hoeft het niet te geloven voor het werkt.
Waarom ik dit deel
Ik schrijf dit niet om indruk te maken, en ook niet als reclame voor mezelf. Ik schrijf het omdat ik weet hoe het voelt om ergens vastzitten zonder te weten waarom.
Veel mensen die bij me komen, hebben al van alles geprobeerd. Ze hebben erover gepraat, erover nagedacht, ertegenin gevochten. En toch zit het er nog.
Als dit verhaal iemand het laatste zetje geeft om het toch een keer te proberen, dan is dat precies waarom ik het opschreef.
En als je twijfelt: ik twijfelde ook. Dat is oké.
Hoe het nu is
Ik rijd weer. Gewoon, zonder er veel bij na te denken. Zoals het vroeger ook was.
- De paniekdrempel is weg. Ik ben niet ineens onbevreesd, maar die automatische alarmreactie, die is er niet meer.
- Ik hoef er niet meer omheen te leven. Zes maanden lang draaide ik om de manege heen. Nu niet meer.
- Ik snap beter wat ik doe in mijn werk. Niet vanuit een boek, maar vanuit eigen ervaring. Dat maakt verschil voor mezelf, en hopelijk ook voor de mensen die bij me komen.
Deel dit bericht met anderen
Veelgestelde Vragen over Hypnose & Transformatie
Wil je weten of hypnose iets voor jou is?
Je hoeft het niet zeker te weten. Je hoeft er ook niet in te geloven. Je kunt gewoon een keer bellen of een bericht sturen, dan kijk ik met je mee wat er speelt en of ik iets voor je kan betekenen.